Aangesloten Organisaties
| Naam van aangesloten organisatie | Contact | |||
|
|
||||
|
De Bond van Ex-geïnterneerden en Gerepatrieerden van Overzee (BEGO) is één van de oudste verenigingen, die zich bezighoudt met de belangenbehartiging van oorlogsgetroffenen uit voormalig Nederlands Indië. De BEGO werd in 1970 officieel opgericht. Merkwaardig is het feit, dat de BEGO minder bekend is bij het grote publiek, al zijn er vele wapenfeiten te melden.
De BEGO zal zich blijven inzetten voor de belangen (in de ruimste zin van het woord) van de leden en de gemeenschap uit voormalig Nederlands Indïe. De activiteiten vallen uiteen in drie hoofdgroepen.
Daarnaast blijft de BEGO ook ruimte bieden aan onderling contact, gewoon gezellig zonder poespas. Want ook een kumpulan, een pasar, een rijsttafel en lekkere hapjes horen onlosmakelijk bij onze identiteit.
|
||||
|
De Stichting Nusantara richt zich primair op de ouder wordende mens uit het voormalig Nederlands-Indië of het huidige Indonesië. Tot de doelgroep worden tevens die ouderen gerekend die nauw verwant zijn aan of zich nauw verwant voelen met het culturele erfgoed van de doelgroep. Hoewel primair wordt uitgegaan van onze eigen, specifieke doelgroep, wordt tevens uitdrukkelijk rekening gehouden met andere (multiculturele) groeperingen.
|
||||
|
Budi Santoso 95 richt zich op de hedendaagse Indische / Indonesische Kunst en Cultuur en is toegankelijk voor personen van alle leeftijden.
Een aantal van deze culturele middagen zullen in samenwerking zijn met PERKI, de Indonesische kerk in Zwolle en de vereniging van Indonesiche vrouwen “Kartini”. Daarnaast verzorgen we de jaarlijkse Herdenking op 15 Augustus bij ons Indië en Nieuw Guinea-monument in Park Eekhout te Zwolle.
|
||||
|
CENSIO, Centrale van Samenwerkende Indische Organisaties
De Centrale van Samenwerkende Indische Organisaties (CENSIO) beoogt een samenwerkingsorgaan te zijn voor organisaties die binnen de Indische gemeenschap een rol van betekenis vervullen. Bij CENSIO zijn de navolgende organisaties aangesloten:
Om haar doelstellingen te realiseren maakt CENSIO deel uit van het Indisch Platform dat de Indische Gemeenschap vertegenwoordigt in het overleg met de regering door middel van het formuleren van standpunten betreffende belangenbehartiging op uiteenlopende gebieden.
|
||||
|
De doelstelling van de Werkgroep Zuid Oost-Azië van de Stichting Gastdocenten WO II is het geven van voorlichting over de gebeurtenissen in de Tweede Wereldoorlog (WO II) en de Bersiaptijd in voormalig Nederlands-Oost-Indië aan jongeren. Uitgangspunt is hierbij de eigen persoonlijke beleving, belevenis en ervaringen; met als belangrijkste vraagstelling: "Hoe is het leven in oorlogstijd en in een daarop volgende revolutieperiode?". De Nederlanders uit Nederlands-Indië hebben toen te maken gekregen met allerlei vormen van onderdrukking, onvrijheid en discriminatie. In de huidige samenleving komen vergelijkbare verschijnselen op grote schaal voor. Het zichtbaar maken van deze vormen van racisme en de gevolgen daarvan heeft een preventieve werking. Door het geven van informatie over de gebeurtenissen in de periode 1941-1949 in het voormalig Nederlands-Indië kan een gesprek op gang gebracht worden. Kennis over oorlog kan leiden tot de uitspraken "Nooit meer oorlog!" en "Geen racisme, geen discriminatie!". Wij willen gaarne onze bijdrage leveren aan gedachtewisselingen over tolerantie, individuele verantwoordelijkheid, racisme, discriminatie en geweld. Fundamentele waarden, zoals vrijheid, gelijkwaardigheid en wederzijds respect kunnen alleen intact blijven wanneer deze worden beschermd en geen vanzelfsprekendheid zijn.
|
||||
|
Stichting HALIN trekt zich het lot aan van arme, veelal zieke, voormalige landgenoten in Indonesië, die veelal als gevolg van de politieke ontwikkelingen na de Tweede Wereldoorlog buiten hun schuld in hulpbehoevende omstandigheden zijn geraakt.
De Nederlandse regering negeert deze voormalige landgenoten. Al sinds 1955 zorgt HALIN ervoor dat deze vergeten Nederlanders het hoofd boven water kunnen houden. De Stichting ondersteunt hen met een maandelijkse bijdrage. Tevens worden de medische kosten vergoed. |
||||
|
Op 27 augustus worden de slachtoffers herdacht die tijdens de Tweede Wereldoorlog moesten werken aan de Birma-Siam Spoorweg of de Pakan Baroe Spoorweg. Duizenden krijgsgevangenen werden als slaven te werk gesteld aan de Birma-Siam Spoorweg en de Pakan Baroe Spoorweg. Zij leefden onder erbarmelijke omstandigheden en waren overgeleverd aan de Japanse overheerser. Nog steeds ervaren overlevenden en de nabestaanden van de slachtoffers de pijn die deze afschuwelijke periode hen heeft gebracht.
Het SHBSS monument is gesitueerd op het landgoed Bronbeek te Arnhem. Velperweg 147
|
||||
|
Het Indië-monument en het monument “Gordel van Smarargd” zijn opgericht voor mensen die zich verbonden weten of voelen met Nederlands-Indië. Beiden zijn gemaakt door Ella van de Ven. Het Indië-monument staat in het C.P. Broersepark te Amstelveen (ingang Molenweg tussen nr. 17 en 19). Het is een plaats om bijeen te komen ter nagedachtenis van de slachtoffers tijdens de Japanse bezetting van 1942 tot 1945 en die van de Bersiaptijd.
Elk jaar voorafgaand aan de dag van de Japanse capitulatie, vindt hier ’s avonds op 14 augustus om 19.30 uur een herdenking plaats. Na afloop, om 20.30 uur, is in het naastgelegen gebouw in het park een koempoelan. Er zijn 600 zitplaatsen voor de herdenking. Wij adviseren u om tijdig aanwezig te zijn. U bent met of zonder uitnodiging allen van harte welkom. Indien u voortaan hiervoor een uitnodiging wenst te ontvangen, gelieve uw naam en adresgegevens naar bovenstaand e-mail of postadres te sturen.
|
||||
|
Stichting Indisch Erfgoed, gevestigd te Apeldoorn, stelt zich ten doel de culturele erfenis van het voormalig Nederlands-Indië te behouden, bekendheid te geven en verder te ontwikken voor de huidige en volgende generaties. Generaties, die op een of andere wijze een band hebben met het Indische erfgoed, vooral voor degenen in Apeldoorn en omstreken, maar ook van elders.
|
||||
|
Stichting Indisch Familie Archief (SIFA) is een centrum voor informatievoorziening op genealogisch, biografisch
en iconografisch gebied betreffende Europeanen en daarmee gelijkgestelden in het voormalig Nederlands-Indië ten dienste van hun nakomelingenschap. |
||||
|
Nederlands-Indië: een land dat niet meer bestaat, een verleden dat nog volop leeft. Het Indisch Herinneringscentrum Bronbeek laat u kennismaken met de Archipel, met de verschrikkingen in de periode 1941 – 1949 en met de veerkrachtige Indische gemeenschap die zich wereldwijd heeft verspreid. Door samenwerking, voorlichting en educatie krijgt dit hoofdstuk van onze vaderlandse geschiedenis de aandacht die het verdient.
Met het Indisch Herinneringscentrum Bronbeek heeft de Indische gemeenschap er een belangrijke plaats bij om, met alle generaties samen, te gedenken, te herdenken en te vieren. Een plaats waar zij trots kunnen zijn op hetgeen hen bindt.
|
||||
|
Wij willen de gelegenheid creëren om elkaar te ontmoeten, herkennen en erkennen als Indische Na-Oorlogse Generatie. Op de Inloopdagen kan men praten, luisteren of gewoon aanwezig zijn, of meedoen met de activiteit aan de hand van het thema van de dag. Deze site geeft informatie over de Gespreksgroep Naoorlogse Generatie. Deze groep is bedoeld voor mensen die in contact willen komen met lotgenoten met als doel steun bij elkaar te vinden bij de verwerking van problemen die samenhangen met het oorlogsverleden van de ouders. De ontdekking dat je niet de enige bent met deze problemen en dat je steun bij elkaar kan zoeken om de impasse te doorbreken, geeft een gevoel van opluchting. Een gespreksgroep naoorlogse generatie biedt deze mogelijkheid. Het uiteindelijke doel is de problemen een plaats te geven in je leven om er zo beter mee om te kunnen gaan.
|
||||
|
De Stichting Belangenbehartiging Indische NaOorlogse Generatie (INOG) is opgericht om de belangen te behartigen van diegenen wiens één of beide ouders/verzorgers de Tweede Wereldoorlog en/of de daarop volgende Bersiap/Politionele acties in het voormalig Nederlands Indië hebben meegemaakt. Ook de mensen van het bestuur van deze stichting behoren zelf tot de Indische naoorlogse generatie en hebben gemerkt dat de gevolgen van de Tweede Wereldoorlog hebben doorgewerkt in hun opvoeding.
|
||||
|
De Stichting heeft ten doel de behartiging van de belangen, zowel materieel als immaterieel, van al diegenen, die als Nederlandse en daarmee gelijkgestelde burgers en militairen, of hun directe nabestaanden tijdens de Tweede Wereldoorlog, door toedoen van en/of onder directe respectievelijk indirecte verantwoordelijkheid van de Japanse overheid, materiële en/of immateriële schade hebben geleden in het algemeen en door het gevangen houden in kampen en/of gevangenissen als krijgsgevangene, geïnterneerde of gedetineerde in het bijzonder. Meer in het bijzonder is het doel der Stichting om met alle ten dienste staande wettige middelen de door Japan tijdens de Tweede Wereldoorlog bedreven schending der mensenrechten in het algemeen in de openbaarheid te brengen en erkenning te verwerven voor daardoor toegebrachte materiële en/of psychische en fysieke schade, zowel als de gevolgen daarvan; alsmede de Japanse erkenning van den de aldus ontstane ereschuld jegens betrokkenen te bewerkstelligen, onder gelijktijdige verklaring van Japanse zijde in het licht daarvan in te zien, deze te moeten delgen middels financiële genoegdoening.
|
||||
|
Stichting Japanse Vrouwenkampen
De Stichting Japanse Vrouwenkampen heeft ten doel het jaarlijks organiseren van een herdenkingsreünie voor ex-geïnterneerden en nabestaanden Japanse Vrouwenkampen in Nederlands-Indië en Vrouwenkampen op Midden-Java in het bijzonder.
|
||||
|
Stichting voor de belangen van de slachtoffers van de Japanse concentratiekampen in Nederlands-Indië en andere door Japan bezette gebieden in Zuid-oost Azië. Heeft u of uw familie ook in een kamp gezeten?
Bent u geïnteresseerd in de geschiedenis van de bezetting van Japan in Nederlands-Indië en de ervaringen van oorlogssslachtoffers? SVJ streeft naar rechtsherstel voor de vervolgings-slachtoffers van de Japanse bezetting 1942-1945 en bekendmaking van een deel van de Nederlandse geschiedenis tijdens WO II in het voormalige N.O.I. |
||||
|
De vereniging JIN heeft een driehoek voor ogen: Nederlands-Indië- Japan- Nederland. Dit is de gemeenschappelijke afkomst die ons bindt. De instelling van JIN en van deze site is positief zonder moeilijkheden of pijnlijke feiten te ontkennen of te bagatelliseren. De site richt zich op alles wat in onze gemeenschappelijke ´driehoek´ nu en voor de toekomst verrijkend, van belang en van waarde is. De TORII in de header van de site geeft hier uitdrukking aan.
De vereniging Japans-Indische Nakomelingen (JIN) is opgericht op 1 februari 1991 door en voor mensen met een Japanse vader en een Nederlands – Indische moeder, geboren in het voormalig Nederlands-Indië in de periode 1942-1947, en hun nakomelingen. De vereniging komt voort uit een eerder initiatief van twee vrouwen Cherie en Hideko, die de contactgroep “Japanese Roots” hebben gevormd.
|
||||
|
De Stichting Jongens in Japanse Kampen '42-'45 is in de jaren tachtig voortgekomen uit de behoefte aan een reünie die leefde onder voormalig geïnterneerden van de jongenskampen Ambarawa en Baros. Sinds 1989 worden er bij het monument in Bronbeek voor de jongenskampen gezamenlijke herdenkingen gehouden met het Comité Bangkong-Gedungdjati. De stichting vertegenwoordigt nu tweeduizend aangeslotenen, verspreid over 26 landen.
|
||||
|
Het Comité Jongenskampen Bangkong-Gedungjati is opgericht om twee doelen te verwezenlijken: het oprichten van een monument in Indonesië en het publiceren van een boek over jongenskampen. Het monument is in 1988 onthuld en in 1995 verschenen de boeken 'Mannen van 10 jaar en ouder' en 'Bangkong van dag tot dag'. Tegenwoordig richt het comité zich op het organiseren van reünies en het onderhouden van contacten tussen voormalig kampgenoten.
|
||||
|
Kinderen uit de oorlog/ werkgroep Jembatan
|
||||
|
De stichting organiseert gezellige middagen versiert met wat nostalgie en cultuur uit het Indië van vroeger, maar ook van het moderne Indonesië. Kota Paku wil een ontmoetingspunt zijn voor ouderen, die in Indië hebben gewoond, gewerkt, hun diensttijd hebben vervuld, daar zijn geboren en belangstellenden. |
||||
|
Stichting Matahari is gevestigd in Groningen, een regio die in het IP nauwelijks is vertegenwoordigd. Het doel van de Stichting is cultuurbehoud & overdracht en het bevorderen van onderlinge contacten tussen personen die affiniteit hebben met het voormalig Nederlands-Indië. Zij doet dit door het organiseren van soosmiddagen en andere activiteiten waarbij de nadruk ligt op onderling contact en het uitwisselen van informatie.
|
||||
|
Een klankbord vormen, op basis van wederzijds respect, vertrouwen en eerlijkheid, voor mensen met dezelfde achtergrond. Op grond van deze basis in alle gemoedsrust en respect voor iedereen, de vele "waaroms" zo veel mogelijk beantwoord te krijgen. Niet uitsluitend en ten koste van alles te streven naar het vinden van de vader. Sommige Japanners gingen om met de plaatselijke bevolking en dus ook met onze moeders. Uit de relaties tussen onze moeders en de Japanners zijn wij geboren. Stichting Sakura wil absoluut geen tribunaal vormen. Wij willen weten wie onze ouders zijn en welke invloed de omstandigheden hebben gehad op hun relatie. Verder willen we meer weten over onze geboorte en ons leven vlak daarna.
Dit alles met het doel te blijven werken aan je eigen identiteit. Wij vinden het ook de morele plicht van de maatschappij om ons en velen die in soortgelijke omstandigheden verkeren, de ruimte te geven ons te ontplooien en ons te steunen.
|
||||
|
De vereniging zet zich in om de culturele - en sociale belangen van de leden en donateurs te behartigen.
Tevens gaat de vereniging ervan uit dat de 1e generatie de Indische gevoelens heeft neergelegd bij de 2e generatie. Deze generatie zal er voor moeten zorgen dat het Indisch erfgoed blijft voortbestaan.
|
||||
|
het bieden van gelegenheid voor ontmoeting van mensen met Nederlands-Indische, Chinees-Indische, Nederlands-Chinese, Nieuw Guinese, Surinaams Javaanse en Indonesische achtergronden enerzijds en mensen met Nederlandse achtergrond anderzijds.
Het N.I.C.C. tracht dit te verwezenlijken door het opzetten en exploiteren van een toekomstig eigen Cultureel Centrum, met daarin ruimte voor een breed scala aan activiteiten, het stimuleren van samenwerking tussen de doelgroepen, samenwerking met organisaties en instellingen, bieden van werk- en ontvangstruimten aan andere organisaties uit de doelgroepen, het exploiteren van een intieme Theaterzaal, het creëren van een “Stilteruimte” voor herdenken en herinneren, alsmede oefenruimtes op het gebied van de muziek, dans en podiumkunsten. Een van de speerpunten van het N.I.C.C. zal zijn het ontdekken, herkennen, coachen en faciliteren van jong aanstormend talent. |
||||
|
Voor het levend houden van de herinnering aan de interneringskampen is het beschikbare filmmateriaal geheel ontoereikend. De Stichting Verfilming Japanse Burgerkampen 1942-45, opgericht in september 2006, wil in deze leemte voorzien. De oprichtingsakte omschrijft de doelstelling als volgt: het inzichtelijk maken middels speelfilm, documentaire of docudrama van de wederwaardigheden van burgers tijdens de bezetting door Japan van het toenmalige Nederlands-Indië en met name hun strijd tot behoud van lichamelijke en geestelijke integriteit tijdens internering.
|
 Stuur bericht |